Κατηγορία: Στερεότυπες Ρουμελιώτικες Εκφράσεις & Λέξεις

Σιγά το πράμα, οχι ιδιαίτερης προσοχής.

-Ηρθι κι ου μπατσανάκη’ς ιψέ στού τραπιέζ’.

-Αμα ήρθι, μιγάλ’ αρχιδουκρέμασ’! για αυτό μ΄έτρουγαν.

Τα απόκρυφα του άνδρα.

Κούμπουσι αρέ τα βρακιά’ς, φιένουντι τα π’τσιά’ς.

Γυναίκα δυναμική που κουμαντάρει σαν άντρας την ζωή και το σπίτι της.

Την είδις τη Βαγγιελή! πιέθανι ου άντρατ’ς ουόταν ήταν νέα, δούλεψι κι μαναχιάτ’ς μιγάλουσι τα πιδιάτ’ς η πουτσαρίνα, χουρίς κανιά βουήθεια απού π’θενά. Αυτές είνι γναίκες.

Πρός τα πέρα και πρός τα εδώ. Σαν έκφραση μειωτικά, ειρωνικά για κάποιον (α), που είναι απο δώ κι απο κεί, δηλαδή δεν στερειώνει πουθενά, και που δεν κάνει για οικογένεια, ή έχει χαλαρά ήθη.

Αυτήν θα πάρ’ς απ’ ούναι σιαπέρα κι σιαδώθε; αυτήν μάνα’μ δε κάν’ για σπίτι’ ρώτ’σα ιγώ κι έμαθα.

Θα σπάσει η φούσκα μου, η ουροδόχος κύστη.

Στέκα να κατρήσου γιατί θα σπάσ’ η κατρήθρα’μ κι θα κατριστού απάνεμ’!

Έκφραση που σημαίνει “Θα κάνω ότι  θέλω”, “Δεν θα σου πάρω την γνώμη”.

-Τι είνι αυτόνο απ’ πήγις κι αγουόρασις, θέλου να ιδού τι θα τού κάν’ς;

-Ότ θέλου θα κάνου , δε θα σι πάρου απ΄του χιέρ’.

Μύρισες χώμα, (τάφου).

Ειρωνικά λέγεται σε κάποιον που είναι υποχόνδριος, και φοβάται διαρκώς οτι θα πεθάνει.

-Μι πουνάει ιδώ χαμ’πλά στη κλοιά’μ ποιός ξιέρ’ τι ιέχου;

-Ναι μπάκι ιέχ’ς καμπόσου; Μύρ’σες χουματίλας!

Όταν βλέπουμε ίχνη απο τσιμπήματα στο δέρμα μας , ιδίως όταν ξυπνάμε πρωί,  τα ίχνη αυτά συνήθως είναι από κοριό ή ψύλλο, τότε λέμε με περπάτησε την νύχτα ψύλλος ή άλλο παράσιτο που τρέφεται με αίμα.

-Ιέχου μια φαούρα ιδώ στου χέρ’.

-Κάτ’ σι πιρπάτ’σι του βράδ’ θα φύβγ’.

Τα θηλυκά γεννητικά όργανα. Το πράμα της.

Τι να σ’ λέου! κριέμασι τα μούτρατ’ς μιέχρι του χαμπέριτ’ς, τόσο φούρκα ήταν.

Δεν είχα καμία κάψα, σε είχα μια κάψα!

Μπά! μού’ρθες; τουραϊάς σι κάηκα!