Κατηγορία: Λ

Τόπος με θαμνώδη βλάστηση και μικρά δέντρα.

Στον λόγγο ιέχνε τς’ φωλιέτ’ς οι αλπές.

Λαίμαργος.

Τά’ φαϊ ούλα του λιμασμένου, δεν άφκι τίποτας για μας.

Βέργα.

Αϊτι κι πιάσου τη λούρα κιαρατά θα σι κάνου μαύρον απ’ του ξύλου.

Εδαφικό ίσιωμα.

Πήρα τη λάκα κι σιγά σιγά ιέφτασα.

Λαχταράω.

Δε λαγγεύ’ς για να βγείς σα όξου, απ’ καθέσαι ουόλ’ την νμιέρα μες’ στου σπίτ’ να σι ιδεί λιγάκ’ ου ηλάκος;

Λιθάρι.

Κι έτ’ς άπ’ λές! μί λ΄θάρ’ τού σκότουσι τού σκλί.

Υποκοριστικό του καρπού της ελιάς.

Εφαγαμι λίγις λιούλες κι είμαστι καλά, χόρτασαμι.

Η λαμπάδα αλλά και η υπερβολική ζέστη.

Ιέσκασαμι τι λαμπάδα είνι αυτήν;

Χαζός.

Πού παϊέν’ς μές τη ζιέστα σα του λαλά;.

Τρομάζω.

Μι λαβάτουσις ρε χαμιένου, νόμσα ουότ’ μπήκι κλέφτ’ς στού σπίτ’.