Κατηγορία: Τ

Στάζει λίγο λίγο, σιγά σιγά.

Τι την άφκις αρέ τη βρύσ’ κι τσουρναράει; άϊ τράβα κι σφίξτην καλά καλά.

Για δές, κοιτάζω, να κοιτάξω.

-Ατήρα ικεί σ’ λέου αρέ!

-Σα πούθι ρε να τράξου;

Αλαφροΐσκιωτος, καλοΐσκιωτος.

Του πιδάκ’ αυτόνο είϊδις τι καλό απ’ ούναι; ήσυχουυ! μ’ φένιτι λίγου τσιαλαφό.

Θα σε βάλω σε τάφο:

Μη μ’ τνάϊσι ιμένα μη σι ταφιάσου αδεδώ!

Τυλίγω.

Μη του τλείς ιέτ’ς ρε σβάρνα τού λάχανου! τι ντουλμάδια είνι αυτάνα απ’ θα φάμι;

Λεπτά κλαριά. Μεταφορικά τα πολύ λεπτά πόδια.

Φάει μάνα’μ απ’όχ’ς κάτ’ πουδαράκια σα τσάκνα!

Σκουπιδάκι.

Μ’ μπήκι ιένα τσάχαλου στού μάτι’μ, στάκα να του βγάνου.

Παχύρρευστο βρασμένο πρόβειο γάλα, που συντηρείται σε ξύλινο δοχείο που μετά τοποθετείτε σε κρύο νερό. Το παρασκεύαζαν προς το τέλος του καλοκαιριού όταν το γάλα είναι αρκετά παχύ και πολύ πηχτό, στο γάλα αυτό γίνεται και κάποια ζύμωση.

Η κουδούνα των ζώων. Μεταφορικά κάποιος πού μιλάει ασταμάτητα και διαπεραστικά.

Ξιέρ’ς τι τσουκάν’ είνι αυτήν; άϊτι κι σι βάν’ μπρουστά!

Αύριο.

Κμή’ς τώρα κι ταχιά γλέπουμε τι θα κάνουμι.