Λι και Νι

Συμμαζέψου. Χρησιμοποιείτα ανάλογα τα συμφραζόμενα για λόγους χωροταξίας, και για απρεπή συμπεριφορά.

Για σμαζώξ’ λίγου γιατί παραπήρες αιέρα.

Πλένω.

Πλιένου τα χιράμια κι ρχιέμαι.

Μούσκεμα απ’ την κορφή ως τα νύχια.

Ιέρξι μια βρουχή κι μ’ έποιασι στου δρόμου μ’ έκανι πατούρα ούς του βρακί.

Ποπ-κορν. Χαρακτηρίζει και άνθρωπο φλύαρο.

Τι τσουκάν είσι συ μάνα’μ; όπους τσουκανάν οι παρπαδέλες.

Δηλώνει θαυμασμό ή έκπληξη.

Ούϊ μάνα’μ τι σπταρόνα είνι αυτήν; ντρέπισι να πατήεις σ’ λέου!

Ξύνομαι.

Μι τάραξαν αυτά τα ρμαδιακά τα κνούπια, ξιέμαι ούλ’ την ώρα, δι μι γλέπ’ς;

Ο αδέξιος.

Ξ’λόχερος είσι κι σ’ πέφνε τα πιάτα απ’ του χιέρι’ς;

Ανόητος,αυτός που το μυαλό του δεν έχει πήξει.

Καλά ντίπ μυαλοκομένος είσι κι κάν’ς αυτές τς’ χαζαμάρες;

Φρύνος.

Σαν χαρακτηρισμός για κάποιον που είναι ευτραφής και αργοκίνητος.

Σα μπράσκα γίνγκες, σταμάτα κανιά βολά, ούλου ματσαλάς.

Το πάρε δώσε με κάποιον, αλισφερίσι.

Τι μπαζακανιές μ’ αρχίνσεις μ’ αυτόν! αφού σ’ λέου δε θέλου να τον γλέπου ούτι ζουγραφστόν.