Λαίμαργος.
Τά’ φαϊ ούλα του λιμασμένου, δεν άφκι τίποτας για μας.
Μουνουχίζω:
Στειρώνω.
Μουνούχ’σα κι τούν τράγου κι ουόταν θα σφαχτεί δε θα μυρίζ’ ντίπ στου μαϊέρεμα.
Ξετσαουλιάστ’κα:
Χασμουργιέμαι με πολύ ανοιχτά τα σαγόνια.
Ξετσαουλιάατ’κα απ’ τη νύστα πάου να ξαπλουθού.
Σβαρνίστ’κα:
Σύρομαι κτάχαμα.
Ξαγλύστρησα ιέπισα κι σβαρνίστ’κα καταής, ιέσκισα και του παντιλόνι’μ.
Πλύμα στα ίδρωτα:
Μούσκεμος απ’ τον ιδρώτα.
Εκανε μια ζιέστα σιήμιρα! μπανιαρίσ’κα κι πάλι πλύμα στα ίδρωτα ιέγεινα.
Ξεστρίφτ’κα:
Διαλύθηκα, εξοντώθηκα,
Ξισρτίφτ’κα απ τα γέλια σταμάτα σ’ λέου!
Κούσιαλο:
Γέρος, ανήμπορος ηλικιωμένος.
Μαζιεύκαν στην πλατεία απ’ κάτ απ τούν πλάατανου, ούλα τα γεροκούσιαλα κι παίζνε κουλτσίνα.
Νάμ κοκαλένιο νάμ χρυσό:
Ευχή για το πρώτο δόντι μικρού παιδιού που άλλαζε. Το παιδί έπρεπε με δύναμη την ώρα που βασίλευε ο ήλιος να πετάξει το δόντι σε μια στέγη με κεραμύδια και να πεί τρείς φορές.
Νάμ κοκαλένιο νάμ χρυσό!
ή να κοκαλένιο, δος μ’ χρυσό,
ή σ’ δίνω κοκαλένιο να μ’ δώεις σιδερένιο!
Κλαπατσίγκανα:
Μουσικά όργανα σε πανηγύρι. Μεταφορικά για κάποιον πού κάνει θόρυβο με κάτι που θυμίζει μουσικό όργανο, ή ακούει δυνατά μουσική.
Μας πήρες τ’αυτιά μ’ αυτά τα κλαπατσίγκανα.