Έπεσα διάνα σ’αυτό πού ήθελες, πρόβλεψα την ανάγκη σου, πραγματοποίησα στην ώρα της την επιθυμία σου.
-Σί πέτ’χα απ’ σόφιρα ψουμί απ’ τούν φούρνου.
-Μί πέτ’χες δι λές τίπουτας! Κι θα σόλεγα να μ’ πάρ’ς κι μένα, αλλά. μι πρόκανες.
Λακνιά, λακμανιά:
Πολλά.
Αγιέμ’ μια λακμανιά κούτσκ’α σα τς’ γύφτ’ τς’ έσπειρι!
Ζιαρίφ’κου:
Άρρωστο.
Ζαρίφκ’κου μ’ φένιτι αυτό τού κτά’β.
Ουλλ’ νούς:
Όλους.
-Είπις σ’ ουλλ’νούς να ‘ρθνι;
-Έμ τι κάνε δε τς’ούπα!
Κλάν’ ου πιθαμιένους;
Έκφραση για κάποιον πού ειναι ανίκανος για κάτι, ή μένει άπραγος, όπως ένας πεθαμένος.
– Κι δε σου’πε τίποτας ουόταν τούν ιέβρισις;
-Κλάν’ ου πιθαμιένους; ας κόταϊ να μ’ πεί!
Αυτό του μαχιαίρ’ δι κόβ’ ούτι τα αρχίδια τ’ πιθαμιένου:
Έκφραση που λέγεται για μαχαίρι πού δεν έχει τροχιστεί καλά, τόσο που ούτε την προεξοχή αυτή ενός νεκρού που έχει πλέον κοκαλώσει είναι αδύνατο να κόψει.
Δε Φ’λάου:
Δεν παραφυλλάω, φυλλάω.
Έκφραση που δηλώνει πως δεν μπορεί συνεχώς κάποιος να έχει την εποπτεία για κάτι ή την γνώση, ή για να αποφευχθεί κάτι.
-Ήρθε ου μπάρμπα’ζουμ;
-Δε φ’λάου αν ήρθι ού θ’κός ού μπάρμπα’ς, τράβα να ιδείς, πουδάρια ιέχ’ς.
Τσιαλαφός:
Αλαφροΐσκιωτος, καλοΐσκιωτος.
Του πιδάκ’ αυτόνο είϊδις τι καλό απ’ ούναι; ήσυχουυ! μ’ φένιτι λίγου τσιαλαφό.