Λι και Νι

Θα σε βάλω σε τάφο:

Μη μ’ τνάϊσι ιμένα μη σι ταφιάσου αδεδώ!

Παντρεύτηκες.

Αρέ ακουόμα δε παντρευ’ κες;

Μην μου αγριεύεις, μην μου σηκώνεις ανάστημα.

Διήγηση.

Ατήρα ικεί απ’θα πάμι σαν μουσαφιραίοι, μη τρώς σα λιμασμένου κι μας μουλουγάν μιτά στού κόσμου!

Φτυάρι.

Ζαλώς’ του φκιάρ’ κι άϊτι πάμι να φκιάξουμι χαρμάν’ να σιάξουμι λίγου τη μάντρα για τα πράματα π’ κουντουλουγάει να πιέσ’.

Φιλώ.

Μη του φ’λείς αρέ του πιδί, θα του κουλλήεις κανιά αστένεια.

Τυλίγω.

Μη του τλείς ιέτ’ς ρε σβάρνα τού λάχανου! τι ντουλμάδια είνι αυτάνα απ’ θα φάμι;

Συμμάζεψα.

Σύμμασι τα πράματα’ς ρε σβαρνιάρ’ μ’ το χς’ κάν’ του σπίτ’ σα πτανουμαρία.

Φοβάμαι.

Ιέκλεισι την πουόρτα ου αϊέρας κι αναμουτρουλιάχ’κα:

Τούς άλλους.

Ισύ θάρτ’ς μι μένα ή θα πάς μι τς’ αλλ’νούς;