Τρώω ψωμί συνοδεύοντάς το με κάτι άλλο.

Προσφάϊστου του ψουμί μι το τρώς μαναχό’τ.

Μουριά.

Ξικλάρ’ζα τη σ’καμνιά, κι γιόμ’σι ου τόπους μούρα.

Σκουπιδάκι.

Μ’ μπήκι ιένα τσάχαλου στού μάτι’μ, στάκα να του βγάνου.

Είδηση.

Τά μαθα τα χαμπέρια’ς κι τό μασα κι ήρθα μπάκαι σ’ αλλάξου τα μυαλά.

Είδος οχιάς. Μεταφορικά ο έξυπνος και σε εγρύγορση άνθρωπος.

Αστρίτ’ς τα μάτια’τ.

Πρόβατο.

«Ήξερα ποιό πρόβατο λέγεται λάγιο, ποιό μπέλο, ποιό κάλεσιο, ποιό κότσινο, ποιό μπάλιο, και ποιό γίδι λέγεται νιάγκρο, ποιό φλώρο, ποιό κανούτο, ποιό μπούτσικο, ποιό μπάρτζο, ποιό καπνόμπαρτζο, ποιό μετσένιο, ποιό γκάλμπινο, ποιό λιάρο, ποιό μπάλιο, ποιό σιούτο, ποιό σκουλαρικάτο, ποιό γκιόσο και τα λοιπά».

Χρήστου Χρηστοβασίλη
Διηγήματα της στάνης.

Άσπρη προβατίνα με αυτιά, μάτια, μύτη, μαύρα.

«Ήξερα ποιο πρόβατο λέγεται λάγιο, ποιο μπέλο, ποιο κάλεσιο»

Χρήστου Χρηστοβασίλη
Διηγήματα της στάνης.

Άσπρο αρνί.

Κάτω κει στην ποταμιά έβοσκαν καμπόσα αρνιά. Άλλα μπέλα κι άλλα ρούσα κάθομαν και τα κοιτούσα.

Σκωπτικό δημοτικό της αποκριάς της Δυτικής Μακεδονίας.

Μαύρο αρνί.

Πήρανε τ’ αρνάκια μου και τα κατσικάκια μου, πήραν και το λάγιο αρνί πού’χε το χρυσό μαλλί.

Απ’ το δημοτικό τραγούδι

“Το λαγιαρνί”.

Η παπαδιά

Παπά τα συχαρίκια μου
είδα την παπαδιά σου.
Και που την είδες βρε μικρό,
βρε την ευλογημένη.
Κει στο χορό που χόρευε,
της κόπη η βρακοζώνα
κι εφάνη το πουλάκι της
κι εφάν το πουλί της,
άλλοι το λένε λάγιο αρνί
κι άλλοι λαγός κοιμάται.
Μ’ αυτό δεν είναι λάγιο αρνί,
ούτε λαγός κοιμάται,
παρά είν’ η θήκη του παπά
που βάνει την μπιστόλα.
Φέρτε να πούμε ψέματα
πέντε σακιά γιομάτα.
Ποιος είδε λύκο με βιολί,
λαγό με πετραχήλια
Ποιος είδε τον ηγούμενο
πέντε ημερών λεχώνα

Σκωπτικό δημοτικό της αποκριάς.

Κριάρι ή τράγος χωρίς κέρατα. Ίσως απ’ την λέξη ιταλική asciutto ξερός, στεγνός. Μειωτικά για κάποιον που είναι νωθρός.

Τούν γλέπ’ς ικείνουν τούν τράγου τούν σιούτου; ικείνουν θα σ’ δώκω.