Οι ταΐστρες και ποτίστρες των ζώων στα μαντριά και στάβλους. Φτιαγμένη απο ξύλο, πελεκούσαν μια κοιλότητα δέντρου, ώστε να μπορούν τα ζώα να τρώνε και να πίνουν. Μεταφορικά και για κάποιον που το μόνο που κάνει είναι να τρώει.
Πάλε στούν κουρήτου σε γλέπω; αΐ σήκου κι κάνε κανιά δλειά!
Οι κοπριές των αιγοπροβάτων.
Γιόμ’σι ου δρόμους σα πέρα σα πέρα κακαράντες, που να πατήεις!
Τρέπομαι σε φυγή.
Μί πήρι στού κατόπ’ του σ’κλί κι λάκ’σια στούν κατήφουρου, πως δι τσακίσ’κα!
Οταν ενα ζώο απογαλακτίζεται.
Τ’ απόκοψα του κατσ’κάκ’ απ’ την γίδα κι θα του ταΐζω ιγώ.
Παίνεμα.
Πήγα σπίτιτ’ς κι μ’ αρχίν΄σι τς’ παίνιες για τα πιδιάτ΄ς.
Τι σου χρωστάω;
πές’μ τι θέλου για αυτά τα λιμόνια;