Βιαστικός, απρόσεκτος.
Πιδάκι’μ τι τρώς αλάνταβα; σα γλάρους καταπαίν’ς του φαί.
Κουτάλι.
Μι του χλιάρ’ φάε τς φακιές πιδάκι’μ
Εδαφικό ίσιωμα.
Πήρα τη λάκα κι σιγά σιγά ιέφτασα.
Γέρος.
Τι γιερουκούσαλου απ’ πήγι κι παντρεύκι η έρμ η θλιβιρή;
Δοκίμασα πρώτος.
Ιέφκιξα του φαί κι δι καλουσκέρ’σα μια χαψιά ναιδού τι σόι είνι!
Μακριά.
Πάαινε αλάργα απ του μπλάρ μη σι κλουτσουπατήσ’
Βογγάω, πονάω ψυχικά.
Τι χουλουϊέσαι μαρή Κατίνα;
Αγωνίζομαι, θλίβομαι.
Ιέχου τς’ θκιέζουμ τς χλιμάρες ιέχου κι σιένα απ’ πάν απ’ του κιφάλι’μ