Λι και Νι

Ανάποδα.

Γύρνα τ’ απίστουμα μη κάν’ς μιτό.

Σκονταύτω.

Απστομήθκα κι σκουτώθκα.

Ο αργοπορημένος.

Ξιέρ’ς τι αργουστόλ’ς είνι αυτός; πάλ’ θα τού χάσ’ τού πούλμαν.

Ασπρομάλλης.

Γιέρασις μαρή Τασιούλα, ντίπ βαμπακιέλα ιέγινι τού μαλλί’ς.

Μπόμπιρας ή το μικρό παιδί.

Είδις τούν βόμπρα; ιέμαθι να μλάει σα μιγάλος.

Γέμισε κοκκινίλες στο δέρμα, ή εξανθήματα.

Μι τσήμπσι ιένα κνούπ, κι τού βουρδάλιασι τού χέρι’μ.

Γίναμε.

Πώς γίιγκαμι ιέτσ’; ειμείς απ’ ούχαμι ούλα τα καλά!

Nα το νοιώσει, να το αισθανθεί.

Μ’ έγκιαξι τού κρύου, κλείσ’ τού παράθυρου.

Γαυγίζει, γριλίζει.

Τι γκλαφνάει τού σκλί ιέτ’ς ούλ’ την ώρα; μπάκαι γίν’ κανάς σεισμός;

Λιώνω.

Πρόσιξι λιγάκ’ θα μι γλιατσάεις’.