Λι και Νι

Ζιβάγκο.

Φόρα του κουρφουτό γιατί θα χιουνίσ’ είπαν απόψ’

Ρούχο στούς ώμους.

Θα βγάν’ ψιύχρα απόψ’ φόρα κάτ’ ανάρχ’τα μη σι γκιάξ.

Πω πω!

Ω! μπώ μ’ μπήτ’σι του ψουμί κι τώρα τι κάνου απ’ θα ρθεί κόσμους για φαί του βράδ’;

Το αμούστακο παιδί, ο έφηβος.

Ω μπώ! τι λιανουπαίδ’ είσι Χρήστου σ’ αυτήν τη φουτουγραφία ιδουϊάς;

Το πρόσφορο. Η προσφορά άρτου για την θεία ευχαριστία.

Πάρι κι μια λειτουργιά, πως θα σκώεις του ύψουμα για τη γιουρτή τ’ αδερφούς’;

Που γυρνάς αργόσχολα μες’ την γειτονιά, που κάνεις επισκέψεις σε σπίτια.

Που ήσαν μαρή κι σι ψάχνου! που σ’κών’ς υψώματα ούλ’ την ν’μέρα;

Το έντομο ντάβανος ή βοϊδόμυγα, αλλιώς οίστρος.

Γυρουφέρν’ ιένα νταβάν’, πρόσιχι τα πιδιά μη τα τσιουμπίς κι ρικάξ’νε απ’ τούν πόνου!

Κεφαλιά, χτυπάω με ορμή το κεφάλι κάποιου με το κεφάλι μου. Όταν τα κριάρια κουτουλιούνται μεταξύ τους. Μεταφορικά για συνωστισμό ανθρώπων σε πολύ μικρό χώρο.

Είδις πως κουντριένται τα μ’κρά τα τραγάκια;

Μεταφορική έννοια για ανθρώπους.

Σα πουλοί δε μαζεύκαμι ιδώ! άϊ λίγου σια πιέρα γιατί κουντριέμαστε σα τα πράϊτα.

Όταν υπερχιλίζει το ποτάμι απ’ τις βροχές, ή  ορμητικός χείμαρος λόγω βροχής.

Πρόσιχι ουόταν κατιβιαίν’ς σιακάτ’ ιέχ’ κατιβάσ’ του πουτάμ’, ατήρα μη σι πάρ’ παραμάζουμα.

Αυτός που είναι σε καλή φόρμα ακόμα και σε προχωρημένη ηλικία.

Είδις ου παππούς! κουτσιανάτους! μπάκι τι του πιέρασις ισύ κάνε!