Λι και Νι

Χαζή.

Αυτήν είνι χαζιά απ’ καθέσαι κι τς’ μιλάς.

Ο τεμπέλης, αυτός που κοιμάται και τρώει, χωρίς να κάνει κάτι άλλο.

Όσα πάν κι όσα ρθούν κι απού δλειά ντίπ, υπνουφαγάς απ΄τς’ λίγ’.

Τώρα δα.

Τωραϊάς να ρθείς να φάς, γιατί θα του μαζιέψου του τρπιέζ’

Ὀταν χύνεται αργά, νερό ή σταγόνες της βροχής.

Τσουρνάραγι ούλ’ τη νύχτα η βρύσ΄δε μ΄άφκε ντίπ να κμοιθού.

Βλάκας.

Τούντζα ντίπ να μη καταλαβαίν’ς τι σ’ λέου;

Σφίγγομαι.

Τανίσκα τανίσκα τίποτας! ούλη την νμέρα στού μέρους καθέμαν.

Δαντέλα.

Μό ‘μεινι να κιντήσω την ταμτέλα κι να τιλιώσου του τραπιζουμάντλου.

Αμίλητος.

Κάνι σαρμάκο ισύ κι μη λές πουλλά γιατί δι ξιέρ’ς.

Τώρα σε βλέπω μ’ άλλονε και `γω κάνω σαρμάκο,
γιατί ταιριάζει τ’ όνομα, για να με λένε Μάρκο,
Απόσπασμα απο τραγούδι τού Μάρκου Βαμβακάρη ο Μάρκος κάνει σαρμάκο.

Συννεφιασμένος και ζεστός αποπνιχτικός καιρός.

Είχι συννιφόκαμα σιήμιρα, δεν μπόργα να πάρω ανάσα.

Σκάω απ’ το πολύ φαγητό.

Ιέφαγα αυτές τς’ τσιγαρίθρες κι στουμπαριάσκα, τι το’θιλα;